Çekirdekten yetişme bir tercüman. Türkiye’nin belki de ilk profesyonel tercümanı olan büyük dedesiyle aynı adı taşıyor. Onun gibi zeki, çalışkan ve ahlaklı. (Ufak tefek kusurlar hangimizde yok ki?) Çok sevdiği ustası Turgut Bey’i hep saygı ve sevgiyle yâd ediyor ve dedesiyle özdeşleştiriyor onu. Teknolojik gelişmelerden dolayı dede mesleğinin zor günler yaşadığını görüp hüzünleniyor. Bu hüzün, işi biraz felsefeye dökmeye kadar götürüyor onu. Anlayacağınız, yapay zekaya takmış durumda. Tercüman (ve öğretmen) dedesinden itibaren atalarının dişiyle tırnağıyla kazarak yaptığı birikimin erimesinden korkmuyor, çünkü hiç çocuğu yok.
